Kościół Świętego Ignacego Loyoli
Barokowy, dawny kościół jezuicki przy ul. Šv. Ignoto, który dziś pełni rolę katedry Ordynariatu Wojskowego Litwy — ciepły, pełen ducha wspólnoty zakątek Starego Miasta.

- ✓Barokowy, dawny kościół jezuicki, którego budowę rozpoczęto w 1622 roku
- ✓Katedra Ordynariatu Wojskowego Litwy
- ✓Ciepła, przytulna atmosfera i silne poczucie wspólnoty
- ✓Codzienne Msze, spowiedź i nabożeństwa sezonowe
Kościół żołnierzy Starego Miasta
Kościół Świętego Ignacego Loyoli (Šv. Ignoto bažnyčia) to barokowa świątynia przy spokojnej ulicy Šv. Ignoto w sercu wileńskiego Starego Miasta. Jezuici, którzy przybyli do Wilna po raz pierwszy w 1602 roku, rozpoczęli jego budowę w 1622 roku, a konsekrowano go w 1647 roku; odbudowany w stylu późnobarokowym po katastrofalnym pożarze miasta w 1748 roku, nosi w sobie warstwy religijnej historii Wilna. Po zamknięciu w epoce sowieckiej i wykorzystaniu jako kino i sala koncertowa, w latach 2001–2003 został zwrócony Kościołowi i odrestaurowany.
Dziś kościół jest katedrą Ordynariatu Wojskowego Litwy — duchowym domem sił zbrojnych kraju, jaką rolę pełni od 2004 roku. Odwiedzający opisują go jako święty, przytulny i przyjazny, o silnym poczuciu wspólnoty, z sympatycznymi kapłanami prowadzącymi piękne, dobrze zorganizowane nabożeństwa. Stanowi prawdziwą oazę spokoju pośród ruchliwych ulic Starego Miasta; niektórzy zwracają uwagę, że historyczny budynek w kilku miejscach nosi ślady upływu czasu i wymaga dalszej renowacji.
- Budowę jezuicką rozpoczęto w 1622, konsekrowano w 1647 roku
- Katedra Ordynariatu Wojskowego Litwy od 2004 roku
- Odrestaurowany w latach 2001–2003 po sowieckim użytkowaniu jako kino i sala koncertowa
- Codzienne Msze, spowiedź i nabożeństwa sezonowe
Warto wiedzieć
Kościół mieści się przy ul. Šv. Ignoto 6, kilka minut spacerem od Katedry i kwartału uniwersyteckiego. Parking przy ulicy jest opisywany jako drogi, dlatego najwygodniej dotrzeć tu pieszo. Ponieważ godziny Mszy i harmonogramy nabożeństw mogą się zmieniać, przed specjalną wizytą warto potwierdzić je na miejscu i zachować ciszę, jeśli trwa właśnie nabożeństwo.


